“Bazı ayrılışlar vardır, o ayrılışların ağırlığını yaşarsın bir ömür boyu veya bir ömür bazen bir koğuşu, bir yarılmayı getirir. Gece binilen son ankara otobüsü ile bitti bu kopuş, ayrılış, yarılma. Çocukluktan gençliğe adım attığın zamanlardan gençliğin olgunlaşmış yıllarına kadar yaşamının ortasına koyduklarından bir vazgecis bu, aslına bakarsan hepsi de bu kadar. Bütün vazgeçişler içinde bir umudu da taşıdığı yıllardı. Aslına bakılırsa hepsi bu. “

İstanbul’ın is kokan sokaklarından muazzam bir yalnızlık ve boşluk duygusu ile adımlamaya başladı, kentin sokaklarını… Ne yapacağını bilemez haldeydi. Çoktan terk ettiği kapıyı yeniden ve yenilgiden çıkarak çalmak ağrına gidiyordu. Adımları onu bir otobüs durağının önüne kadar götürdü.

Lütfen üye olunuz.