şimdi artık vakit yok gülüm vakit yok üzülmeye ağlamaya gülmeye şimdi artık savaş zamandır bırakip sevdamızı kadife tenli zamanlara ellerimiz ellerimizin sıcaklığını kaybetmeden sarılip soğuk tenine silahın o kutsal ateşin sıcaklığını hissetmeliyiz tüm benliğimizde bilirim elele tutuşup kırlarda dolaşmanın hazzını sırt sırta verip şarkılar söylemeyi hem de en güzelinde en coşkulusundan en sevdalısından bilirim bir nisan yağmurunda sırılsıklam ıslanmaya aldırmadan kalbimde sevdanla birlik tüketmeyi tüm sokakları adım adım karış karış bilirim gözlerinin güzelliğini bir anne şefkatinde okşayan tüm sıcaklığınla bilirim çiçeklerin en renklisini en kokulusunu bilirim dünya güzel bilirim dünya yaşanası bilirdi daha on sekizine varmadan cephelerde savaşan cephelerde ölen çocuklar bilirdi Hiroşima’da atomla kavrulanlar Etiopya’da açlıktan ölenlerde bilir Filistin savaş çocukları da bilir kim bilmez ki ama gülüm ama bir tanem ama sevdiğim bak yanıyor dünya bak ölüyor insanlar şimdi artık savaş zamanıdır bırakip sevdamızı kadife tenli zamanlara ellerimiz ellerimizin sıcaklığını kaybetmeden sarılip silahın soğuk tenine o kutsal ateşin sıcaklığını hissetmeliyiz tüm benliğimizde
