Bilerek mi yanına
almadın giderken
başının yastıkta
bıraktığı
çukuru
Güveniyordum
oysa ben sevgimize
vapur iskelesi
ya da tren istasyonundaki
saatin doğruluğu kadar
Beni senin gibi
bir de annem terketmişti
ki göbeğimde durur
onun yokluğundan
bana kalan
çukur
Sunay AKIN

Bu nasıl bir haldir. Günlerdir hiçbir yerde olamama hali. Bir anda en güvenirsen zamansızlığa ve mekansızlığa vurulmak. Sol göğsünden akan ve akıp duran bir ılık bir sızı hissetmek. Bütün biriktirdiğin hissettiğin duyumsadığım herşey den mahrum kalmak. Bitmek yok olmak bir diğer adı. Artık ne önemi var ki.... 
Bugüne kadar aldığım tüm nefes ve göğe bıraktığım her nefes bırakıyor sıcaklığını. Son umut kanatlanarak terk ediyor bedenimi. Hiç bir zaman yalvarmayan ben kendimi yalvarırken buluyorum bir dilenci gibi... Evsiz barksız evlatsız kalmak bir yana ben bir yana düşüyorum, bu soluksuz gece de bir kez daha... Denizsiz kalan bir yakamoz gibiyim günlerdir...... 
Geri için lütfen giriş yapınız.