Kuş uçmaz, kervan geçmez bir yerdesin.
Su olsan kimse içmez,
Yol olsan kimse geçmez,
Elin adamı ne anlar senden?
Çıkarsın bir dağ başına,
Bir ağaç bulursun tellersin
pullarsın gelin eylersin.
Bir de bulutları görürsün,
bir de bulutları görürsün,
bir de bulutları görürsün.
Köpürmüş gelen bulutları.
Başka ne gelir elden?
Çın çın ötüyor yüreğimin kökünde
şu dünyanın ıssızlığı.
Tanrı kimsenin başına vermesin
böyle bir yalnızlığı!

Diyordu Yaşar Kemal… Bu hissin adı yalnızlık olmasa ne olur diye düşünüyorum günlerdir. Bir resme takıldı kaldı. Eskiden kişisel tarihimin yanlış, anlaşılmamış, nefes almanın bile bir değeri vardırdan kıymetsizleştirilmiş bedenin artık ardında koşturacağı bir heyecanı kalmadı. İçimdeki heyecan denizin kendine çekilir gibi çekilip gitmesinden hep korktum ama tarih yine aynı yerde……

Devamı için lütfen üye olunuz.